Szkoła Podstawowa w Liczu

Historia Szkoły

„TU KAŻDY SWOJE MIEJSCE MIAŁ.

TU RADOŚĆ I ŚMIECH

NAUKA I ŚPIEW

TU POZNALIŚMY ŻYCIA SMAK...”

 

SZKOŁA PODSTAWOWA 1945 -1999

         Historia szkoły w Liczu sięga roku 1945, kiedy po zakończeniu działań wojennych na tym terenie przystąpiono do otwierania polskich szkół. Rok szkolny 1945/1946 rozpoczął się 4 września w małym, nieprzystosowanym do pracy szkolnej, budynku, natomiast religia odbywała się w budynkach prywatnych.

         Pierwszym kierownikiem sześcioklasowej szkoły został Józef Derlatka. Uczniowie pochodzili z Liczna (od 1949 Licze) oraz z kilku okolicznych wsi: Brandowa, Paczkowa, Jurandowa, a od 1962 roku również z Ośna. Warunki, w jakich uczyły się dzieci, były bardzo skromne: 3 sale lekcyjne, brak pomocy dydaktycznych. W trzecim roku nauki w szkole uczyło się już 120 uczniów i pracowało 3 nauczycieli. Przybywało też sprzętu oraz pomocy dydaktycznych.

         Od roku szkolnego 1948/1949 do 1965/1966 szkoła podstawowa była szkołą 7- letnią. We wrześniu 1949 roku szkoła otrzymała pierwszy odbiornik radiowy. W kronice odnotowano nawet jego cenę – 40 000 zł. Aby zdobyć fundusze na zakup sprzętu (np. liczydeł), w szkole organizowano koncerty, przedstawienia i inne imprezy, na których uczniowie prezentowali swoje osiągnięcia.

         Od 1955 roku funkcję kierownika szkoły pełnił Stefan Malinowski. W tym czasie pracowało już 4 nauczycieli. Początkowo klasy kończące szkołę były bardzo nieliczne, np. w 1959 roku szkołę ukończyło 6 uczniów, a w 1960 -  dziewięciu. Warto zauważyć, że klasa pierwsza liczyła wówczas 38 osób. Przedłużenie nauki w szkole podstawowej do lat 8 nastąpiło w myśl Ustawy z dnia 15 lipca 1961 r. o rozwoju systemu oświaty i wychowania. Od roku szkolnego 1961/62 przez kolejne 9 lat, ze względu na dużą liczbę uczniów, lekcje odbywały się w budynku szkolnym – Licze nr 6 -  (klasy młodsze) i w pałacu (klasy starsze).

         We wrześniu 1962 roku kierownikiem został Władysław Hiszczyński, nauczyciel tej szkoły od 1955 roku. Klasy w tym czasie były liczne, w każdej uczyło się ponad 20 uczniów, dlatego też wprowadzono dwuzmianowość. Lata sześćdziesiąte obfitowały w różnego typu zajęcia pozalekcyjne. Działała drużyna harcerska, Liga Ochrony Przyrody, powstał sklepik szkolny i zespół sportowy liczący ponad 30 członków. Mimo braku sali gimnastycznej szkoła odnosiła liczne sukcesy na turniejach piłki ręcznej. Drużyna dziewcząt pod opieką W. Hiszczyńskiego trzykrotnie zdobyła I miejsce w rozgrywkach na szczeblu wojewódzkim o Puchar „Głosu Wybrzeża” drużyn wiejskich. Czołowymi zawodniczkami były wówczas Alina Wojtaś, Maria Kondratowicz i Eugenia Siwak.

        W 1967 roku po raz pierwszy szkołę opuścili absolwenci 8 klasy – 10 osób. Ogółem w tym czasie było już 193 uczniów i sześciu nauczycieli. W styczniu 1970 roku szkoła została przeniesiona do  nowego dwupiętrowego budynku (Licze 34), w którym znajduje się do chwili obecnej. Budynek mieścił 8 sal lekcyjnych, toalety, świetlicę z zapleczem kuchennym, gabinet dyrektora, pokój nauczycielski i bibliotekę. Wszystkie klasopracownie zostały wyposażone w nowoczesne w tamtych czasach pomoce dydaktyczne. Wśród cenniejszych warto wymienić: telewizor, radia, magnetofony, rzutniki, projektor filmowy oraz gramofon.

        W starym budynku szkolnym po kilku latach zostało utworzone przedszkole. We wcześniejszych latach mieściło się  ono w pałacu, potem w budynku gminnym. Od roku 1971 funkcję dyrektora szkoły pełnił Gustaw Rylski, od 1974 Bogusław Kwiatecki, od 1982 Marek Wawryniuk, a od 1987 Janina Hiszczyńska. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych szczególne osiągnięcia odnosili tenisiści stołowi, których trenerem był Marek Wawryniuk. Beata Stachura, Agnieszka Wawrzyniak, Jowita Wawryniuk,  Lidia Kwiatecka, Jacek Jajkowski, Monika Jędrych oraz  Dariusz Litwin zajmowali czołowe miejsca na szczeblu wojewódzkim. Agnieszka Wawrzyniak zakwalifikowała się do Igrzysk Makroregionu Pomorskiego, a Lidia Kwiatecka zajęła II miejsce w Indywidualnych Mistrzostwach Okręgu.

       W 1996 roku szkoła obchodziła jubileusz 50-lecia.  7 czerwca 1996 roku z inicjatywy dyrektor Janiny Hiszczyńskiej  odbył się zjazd absolwentów i nauczycieli. Wzięło w nim udział ponad 100 osób. W tym samym roku do użytku zostało oddane nowe skrzydło szkoły, w którym mieszczą się m.in. sala gimnastyczna,  dwie sale lekcyjne, gabinet pedagoga i pielęgniarki, szatnie, magazyn sprzętu sportowego, łazienki oraz duży hol. W 1990 roku wraz ze zmianami ustrojowymi po ponad 30 latach powróciły do szkoły lekcje religii, a zamiast obowiązkowego języka rosyjskiego uczniowie zaczęli uczyć się języka angielskiego. W roku szkolnym 1994/95 w szkole utworzono oddział przedszkolny, tzw. „0”. Sześciolatki chodziły do naszej szkoły przez kolejne 4 lata, czyli do roku szkolnego 1997/98.

 

ZESPÓŁ SZKÓŁ I GIMNAZJUM 1999 - 2017

         Reforma systemu oświaty z 1999 roku wprowadziła zmianę struktury szkolnictwa: podział na  6-letnią szkołę podstawową i 3-letnie gimnazjum. Z tego powodu 1 września 1999 roku w Liczu powstał Zespół Szkół. Klasy I-III szkoły podstawowej zostały przeniesione do szkoły w Rakowcu, w Liczu pozostały klasy IV, V, VI i VIII szkoły podstawowej oraz powstały klasy gimnazjalne: Ia, Ib, i Ic. Uczniowie dojeżdżali do szkoły  z kilkunastu okolicznych miejscowości: Bronna, Ośna, Szadowa, Gilwy, Dubiela, Brachlewa, Baldramu, Tychnów, Podzamcza, Rakowca i Pawlic.

         Po dwóch latach Zespół Szkół przekształcił się w Gimnazjum, które stało się  nowoczesną, dobrze wyposażoną szkołą z pracownią komputerową i językową. W roku 1999 nasza szkoła przystąpiła do Ogólnopolskiej Akcji ZRÓBMY TO SAMI, w ramach której powstały: boisko, bieżnia (obwód 142 m) oraz skocznia do skoku w dal obok budynku szkolnego. Większość prac przy budowie boiska wykonano w czynie społecznym. Szkoła zajęła I miejsce w tej akcji na szczeblu wojewódzkim i została wysoko oceniona w skali krajowej. W 2000 roku za akcję ZRÓBMY TO SAMI  szkoła otrzymała nagrodę MEN – sprzęt sportowy za około 6,5 tysiąca złotych. Osobami, które przeprowadziły akcję i nadzorowały prace związane z  budową boiska z bieżnią i skoczni, byli: nauczyciel wychowania fizycznego Andrzej Stawicki oraz dyrektor Janina Hiszczyńska.

        Od roku szkolnego 2000/2001 z inicjatywy nauczycielki Doroty Szul corocznie organizowany był w gimnazjum chrzest pierwszoklasistów, czyli uroczyste przyjęcie nowych uczniów do grona gimnazjalistów. W październiku 2000 roku ukazał się pierwszy numer gazetki szkolnej Szkolniak, którą, jak widać już od 20 lat, systematycznie redagują uczniowie pod opieką nauczycielki języka polskiego Iwony Zelmańskiej i nauczyciela informatyki Krzysztofa Gadomskiego.

         W roku 2002 dyrektorem szkoły została  Stanisława Gadomska. W szkole przybywało uczniów i nauczycieli. W roku szkolnym 2004/2005 pracowało 17 nauczycieli, a do szkoły uczęszczało 184 uczniów.  W styczniu 2004 roku pedagog szkolny, Lidia Kopyczyńska (Banaś) założyła Szkolny Klub Wolontariusza NADZIEJA, który bardzo prężnie działa do dzisiaj. Wiosną 2007 roku w ramach projektu DZIAŁAJ LOKALNIE powstał Park Wypoczynkowy PRZYRODNIK.  Projektem zajęła się nauczycielka biologii Katarzyna Osiecka. Od 2012 roku w szkole działa Szkolne Radio GIT, które codziennie prezentuje muzykę  oraz krótkie audycje  przygotowywane  przez uczniów pod kierunkiem Doroty Szul.

         Szkoła wyposażona jest w nowoczesny sprzęt oraz pomoce dydaktyczne. Pierwsza pracownia językowa powstała w 2010 roku i znajduje się w sali nr 13, natomiast druga powstała w 2016 roku i mieści się w sali nr 5.

         Nasi gimnazjaliści odnosili wiele sukcesów zarówno w sporcie, jak i w nauce. Podopieczni Andrzeja Stawickiego w biegach przełajowych i chodzie sportowym zajmowali czołowe miejsca na szczeblu wojewódzkim, okręgowym i krajowym. Andżelika Skalmowska w chodzie na 3 km zdobyła brązowy medal (2005r.), a Patryk Szpeflik złoty medal w chodzie na 5 km na Mistrzostwach Polski (2006r.).

        Szczególne osiągnięcia w konkursach przedmiotowych mieli: Joanna Zelmańska, Katarzyna Jasnoch, Paulina Wysocka i Anna Kucharska (finalistki Wojewódzkiego Konkursu Języka Polskiego),  Julia Zelmańska (laureatka Wojewódzkiego Konkursu Języka Polskiego i Wojewódzkiego Konkursu Geograficznego), Zuzanna Twardowska (finalistka Wojewódzkiego Konkursu Matematycznego), Edyta Zamyślewska (I miejsce) i Monika Zamyślewska (III miejsce w Wojewódzkim Konkursie Ekologicznym),  Jakub Andrzejewski (laureat) i Wojciech Żółtański (finalista) Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy o Zdrowym Stylu Życia TRZYMAJ FORMĘ! 

 

SZKOŁA PODSTAWOWA 2017 - 2018

         W roku szkolnym 2017/2018 reforma edukacji przywróciła po 18 latach 8-klasowe szkoły podstawowe.  3 września w naszej placówce rozpoczęli  naukę uczniowie klas: I, III, IV, V, VI, VII, VIII oraz  uczniowie dwóch klas gimnazjalnych. Powstał też oddział przedszkolny 5-6 latków w dostosowanej do potrzeb dziecka sali nr 4. W kolejnym roku szkolnym  utworzono następną grupę przedszkolną – 3-4 latków. Sala dla tej grupy powstała w miejscu dawnej szatni głównej. Z powodu małej liczby dzieci nie utworzono natomiast  klasy II. Uczniowie z tego rocznika nadal uczęszczają    do szkoły w Rakowcu. W roku szkolnym 2019/2020 naukę rozpoczęli  już tylko uczniowie szkoły podstawowej i dzieci z dwóch oddziałów przedszkolnych.

         Od marca 2020 roku z powodu ogłoszonej pandemii koronawirusa  uczniowie rozpoczęli naukę zdalną, która trwała do końca roku szkolnego.  Mimo tych trudnych warunków nauki Wiktoria Ciborowska zdobyła tytuł finalistki Wojewódzkiego Konkursu Języka Polskiego.

          Jesienią przy szkole powstał plac zabaw dla młodszych dzieci sfinansowany w większości przez Fundusz Sołecki w Liczu.

          W roku szkolnym 2020/2021 obowiązki dyrektora szkoły pełni  Zbigniew Guzman.

 

 

MINIONE LATA SZKOŁY W LICZU 1945 - 2021

Wykaz kierowników/dyrektorów Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Liczu w latach 1945 - 2021

Imię i nazwisko dyrektora

Nazwa funkcji

Okres pełnienia funkcji

JÓZEF DERLATKA

Kierownik

1945 - 1955

STEFAN MALINOWSKI

Kierownik

1955 - 1962

WŁADYSŁAW HISZCZYŃSKI

Kierownik

1962 - 1971

GUSTAW RYLSKI

Dyrektor

1971 - 1974

BOGUSŁAW KWIATECKI

Dyrektor

1974 - 1982

MAREK WAWRYNIUK

Dyrektor

1982 - 1987

JANINA HISZCZYŃSKA

Dyrektor

1987 – 2002

STANISŁAWA GADOMSKA

Dyrektor

2002 – 2020

ZBIGNIEW GUZMAN

Dyrektor

2020 -

Jedna szkoła, wiele nazw

Nazwa szkoły/ pieczątka

Rok szkolny

Publiczna Szkoła Powszechna w Licznie

1948/1949

Szkoła Ogólnodostępna Stopnia Podstawowego w Liczu

1955/1956

Szkoła Podstawowa w Liczu

1962/1963

Zespół Szkół w Liczu

1999/2000

Gimnazjum w Liczu

2002/2003

Szkoła Podstawowa w Liczu

2017/2018

 

 

Dawny budynek szkoły w miejscowości Licze

 

 

Grono Pedagogiczne Szkoły Podstawowej w Liczu. Zdjęcie z roku 1983

 

 

P. Duchnowska z uczniami przed budynkiem szkoły (Starej szkoły, Licze 6). Zdjęcie z 1963 roku

 

 

P. Hiszczyński i piłkarki ręczne z pucharem Głosu Wybrzerza. Zdjęcie prawdopodobnie z 1969 roku

 

 

Uczniowie z kierownikiem Malinowskim i panią Zdzierską przed dworem. Zdjęcie z roku 1959 lub 1960

 

 

Szkoła Podstawowa w Liczu. Nowy budynek. Lata 70-te

 

 

Uczniowie przed szkołą (nowy budynek, Licze 34). Rok 1975

 

 

Szkoła Licze 2020

 

DZIEJE LICZNIEŃSKIEGO DWORU

      Powiat kwidzyński może się poszczycić niezwykłym  zabytkiem,  dworem z XVII wieku znajdującym się we wsi Licze. Jest to bardzo dobrze zachowany i cenny przykład wiejskiej architektury rezydencjonalnej w stylu klasycyzującego baroku, z częściowo zachowanym bogatym wyposażeniem wnętrza.

       Budynek został wybudowany w 1664 roku przez Johanna von Kospotha. Otaczał go stylowy park skomponowany według francuskich wzorów z egzotycznym drzewostanem i pomnikiem. Po śmierci Johanna von Kospotha dwór, tak samo jak wieś Licze, przechodził z rąk do rąk aż do 1930 roku, kiedy został sprzedany państwu niemieckiemu.

       Od 1930 do 1939 we dworze funkcjonowała szkoła gospodarcza dla dziewcząt. Niektóre źródła podają, że do 1945 roku dwór był obozem pracy. Po wojnie przez rok mieścił się w nim sierociniec dla dzieci niemieckich, następne 4 lata był nieużywany, aż w 1950 powstała w nim szkoła podstawowa oraz umieszczono w nim wojskowy punkt obserwacyjny. Od początku lat 60-tych  mieścił się tu Ochotniczy Hufiec Pracy, w ramach którego w latach 1965-74 działała szkoła budowlana. Przez następne 10 lat obiekt ponownie stał nieużytkowany. W 1984 dworek kupiła pani Stanisława Burnos, która dokładała wszelkich starań, by przywrócić mu dawną świetność.

       Od roku 2006 właścicielem dworu jest Jacek Kopisto, który przeprowadził odbudowę i renowację, aby  przywrócić obiektowi dawny wygląd, taki jak za czasów jego świetności.  Po zakończeniu prac renowacyjnych przez około 1,5 roku mieścił się tu dobrej klasy hotel z restauracją nazwaną  Le Manoir. Od XII 2009 roku we dworze funkcjonuje nowoczesny dom opieki dla osób starszych  - Ellite Prestige.

       Warto zajrzeć do środka dworu, bowiem obecnie parter to wspaniale odnowione sale balowe, jadalnia, oranżeria, a przede wszystkim hol z piękną polichromią sufitową. Na piętrze znajdują się natomiast m.in. komfortowe 1- i 2-osobowe pokoje, w których mieszkają pensjonariusze Domu Seniora.

       Budynek dworu usytuowany jest   w rozległym parku z drzewostanem w wieku około 100-150 lat. Znajdują się w nim m.in. przepiękne, lipowe aleje. Zarówno park jak i dwór są wpisane do rejestru zabytków województwa pomorskiego.

Mimo, iż wiele faktów nie zostało jeszcze odkrytych, już teraz można powiedzieć, że ta mała i niepozorna wieś była światkiem wielu intrygujących wydarzeń historycznych. A kto wie, co jeszcze się tu wydarzy?

 

DWÓR - zdjęcie 1933-1935

 

 

Dwór, stare zdjęcie - widok od głównej bramy wjazdowej

 

Dwór - Dom Seniora Ellite Prestige, zdjęcie z 2020

 

TŁUMACZENIE INSKRYPCJI

         Wnętrze pałacowe, według zachowanej ustnej tradycji, wyróżniało się niesłychanym bogactwem dekoracji. Szczególnie piękne miały być piece z wysuniętymi kominkami. Późniejsza modernizacja pałacu (przełom XIX i XX wieku) zdekomponowała jego wnętrze. Jako ciekawy zabytek zachował się jeden z kominków oraz barwne freski, zdobiące sufit w holu.  Nad wejściem widnieje napis z psalmu 118 "Panu zaufać i nie zdać się na ludzi...", a w holu na drewnianym malowanym stropie znajdują się dwie inskrypcje, jedna w języku łacińskim, druga w języku francuskim. Obecny właściciel dworu w Liczu, pan J. Kopisto udostępnił nam tłumaczenie obu inskrypcji.

Medalion wschodni z łacińską inskrypcją

Medalion zachodni z inskrypcją francuską

Inskrypcja na medalionie wschodnim – po łacinie

      „Fili mi ad cor suum redeus, ab omnibus quantum possibile est, te impus abstrahendo, mentis  oculum semper in puritate et tranquillitate custodias, Intellectum a formis rerum infirmanum reservando, voluntatis affectum a curis terrenorum penitus absolvas, summo bono amore fer vido semper  in  horrendo; Memoriam quoq jugiter sursum elevatam habes per contemplation divino rum ad superna tendendo, ita ut tota anima tua cum omnibus potentiis suis et viribus in Deum collecta unus fiat spiritus cum eo, in quo summa perfectio vitae cognoacitur consister.

Tłumaczenie:

       „Nie zadawaj gwałtu swojemu sercu, o ile to możliwe, oderwij się od wszystkiego, zachowaj zawsze równowagę i spokój ducha, strzegąc rozumu przed niskimi sprawami, uwolnij całkowicie wolę od pożądania rzeczy ziemskich. Mając wzniesioną w górę pamięć poprzez rozważanie Bożych spraw, dąż do najwyższych wartości, tak, aby twoja cała dusza, z wszystkimi władzami i mocami swoimi w Bogu zasadzona, stała się z nim jednym duchem”.

Medalion zachodni z inskrypcją francuską

Tłumaczenie:

       „Posiadać dom, wygodny, piękny ogród pokryty pachnącymi szpalerami, beczki doskonałego wina, mało wydatków, mało dzieci. Posiadać bez rozgłosu wierną żonę. Nie mieć długów, miłostek, ani kłótni, nie mieć podziałów do przeprowadzania z krewnymi. Zadowolić się skromnością. Nie spodziewać się niczego wielkiego. Uszanować wszystkich swoich zmarłych jako dobry przykład, wzór sprawiedliwości. Mieć z każdym szczerość, bez pyszałkowatości, przystosować się bez zastrzeżeń do swego powołania, opanować namiętność, poddać się karności”.

 

 

O LICZU SŁÓW KILKA…

      Na północy Polski niedaleko miasta Kwidzyn leży niewielka wieś o nazwie Licze. Jej historia i tradycje sięgają końca 13 wieku. Przez trzy stulecia   miała ona  charakter chłopskiej wsi dzierżawnej i należała do biskupa Pomezanii, a jej nazwę pisano jako Liczyn. W 1362 roku wytyczono dokładne granice pomiędzy Liczem, Ośnem i Brandowem, obecnym Bronnem.

      W połowie 16 wieku Licze stało się osadą dworską, jednak wciąż należało do biskupstwa Pomezanii i nieustannie zmieniało swoich dzierżawców. W 1525 roku nastąpiła sekularyzacja. Sekularyzacja to  działania  zmierzające do znacznego ograniczenia lub całkowitego wyeliminowania roli religii w społeczeństwie. W wyniku tego procesu Licze przeszło w ręce książęce. Książę Albrecht Hohenzollern nadał je uniwersytetowi królewieckiemu założonemu w 1544 roku. Jednakże już w 1630 Licze przeszło w ręce szlachty niemieckiej, najprawdopodobniej  rodu Wallwitzów, a 3 lata później, dzięki małżeństwu Johanna von Kospotha z Anną Margaret von Wallwitz, dobra licznieńskie stały się własnością rodu Kospothów. Po śmierci Johanna Licze przeszło w ręce jego spadkobierców, a następnie w 1780 roku sprzedano je generałowi Gruszczyńskiemu. 

      W późniejszych latach Licze jeszcze wielokrotnie zmieniało właścicieli, aż do lat 1929-1930, kiedy ówcześni właściciele Emily i Karl Gorgowie sprzedali majątek państwu niemieckiemu. Podczas II wojny światowej w Liczu działała szkoła Hitlerjugend. W 1945 roku otwarto szkołę podstawową, którą w 1969 roku przeniesiono do nowego budynku. W latach 1954 -1957 wieś Licze była siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej, którą zlikwidowano po korekcie podziału administracyjnego. Przewodniczącymi Prezydium GRN byli Franciszek Bryksy i Kazimierz Kaczorowski. W latach 70. funkcjonowała w Liczu wiejska świetlica, klub „Ruchu”, punkt biblioteczny i Ludowy Zespół Sportowy.

      Przez cały okres istnienia miejscowości jej nazwa zmieniała się wiele razy. Możemy wyróżnić takie nazwy jak: Liczyn, Liczen czy Littschen. Zmiana nazwy Littschen na Licze ustalona została Rozporządzeniem Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946r.

 

STACJA KOLEJOWA

 

 

Zajazd (obecnie sklep GS), a przy nim dystrybutor paliwa

 

 

1801 rok Mapa Licza i okolicznych miejscowości (Rakowiec, Bronno, Paczkowo, Gilwa)

 

 

Pocztówka z roku 1901 (zajazd, szkoła i dwor)

 

 

Licze panorama. Rok 2020

 

Gościmy

Odwiedza nas 28 gości oraz 0 użytkowników.

Odsłon artykułów:
359407

Ścieżka powrotu